Jeroen Bruggenwirth's School blog

Bij de vijfde uitwerking heb ik de inspiratie gevonden van de film “About Schmidt”.

“Warren Schmidt (Jack Nicholson) is een zestiger die met pensioen gaat na jaren gewerkt te hebben als verzekeringsagent. Kort daarna sterft zijn vrouw Helen (June Squibb). Op dat moment komt hij erachter dat zijn werk en zijn vrouw eigenlijk de totale inhoud van zijn bestaan waren en hij nu geen raad met zichzelf meer weet.

(more…)

Nummer vier van de uitwerkingen gaat deze keer om de superheld die graag nog steeds de superheld wilt uithangen. En staat tegelijkertijd als metafoor voor de vele bejaarden die nu of vroeger als helden hebben gespeeld of gewoon iets excentrieks hebben gedaan. Het word dus in principe gebruikt als “tribute to the oldies” en daar helpt het idee van superheld goed bij om extra te benadrukken hoe “heroïsch” die bejaarden wel niet zijn.

Zo kwam ik na wat zoekopdrachten in Google in te voeren op wat websites uit die verschillende verhalen vertelde over heldhaftige of geweldige bejaarden.

Die bejaarden hadden overvallers belaagt, wereld records verbroken of zelfs geniale dansjes aan het doen. Het leverde allemaal heldhaftige en grappige beelden op en daardoor kwam ik op het idee om dit idee verder uit te werken.

Het enige probleem wat deze bejaarden hebben is dat ze niet meer kunnen wat ze vroeger deden. Ze helpen anderen maar tevergeefs en worden door die acties verstoten van de maatschappij al word die laatste actie niet gefotografeerd.

Daarnaast, als tegenhanger van de “nieuwe” foto’s, wil ik foto’s erbij maken over die helden en bejaarden hoe ze vroeger waren en wat zij toen hebben gedaan. Dit wil ik in een oude stijl fotograferen zodat het lijkt alsof het archief foto’s zijn. Puur voor het vergelijken van de acties en situatie die er nu is tegenover vroeger.

Dit zouden foto’s worden die heel erg extreem of juist heel normaal zouden kunnen worden. Zo las ik een stukje over de oudste marathon wandelaar.

“The oldest man to complete a 26-mile marathon was Greek runner Dimitrion Yordanidis, in Athens, Greece on 10 October 1976. At age 98, he finished in 7 hr 33 min.”

Dit kunnen dus foto’s worden van een winnende of gewoon finishende oude man en daarnaast een man in marathon kleding op een brancard in een ziekenauto of eentje die word afgevoerd. Dit is dus een van de extreme voorbeelden.

Natuurlijk wil ik dit ook doen met superhelden acties. Bijvoorbeeld een hele oude Spiderman die maar een klein prutje spinnenweb uit zijn pols kan laten schieten of helemaal niks behalve een stoffig web.

De derde uitwerking zal een hele boel meer voorbereidingen vooraf moeten doorstaan om dit tot werkelijkheid te brengen. Qua fotografische beeldtaal heb ik de inspiratie van een serie genaamd Babel Tales van Peter Funch. Hij heeft de drukte in de Amerikaanse straten gefotografeerd en die gemanipuleerd door meerdere foto’s over elkaar heen te leggen en die mensen op een bepaalde manier in verband te brengen. Dit is niet wat ik van plan ben in mijn foto’s maar wel qua standpunt en wijze van fotograferen. Meerdere keren op dezelfde plek fotograferen en die over elkaar heenzetten en vervolgens mijn hoofdpersoon, de superheld, daar als middelpunt naar voren te laten komen.

Ik denk dat ik voor deze foto’s hetzelfde principe ga gebruiken als Funch om de basis foto’s te maken. Eerst meerdere foto’s van dezelfde locatie over elkaar zetten en dan bij het bewerken van die foto’s alvast bedenken waar en hoe ik de superheld(in) wil hebben in mijn beeld en dan vervolgens terug naar die locatie gaan en dan de superheld(in) op de plek fotograferen waar ik die wil hebben en dan in het beeld verwerken.

Op deze manier kan ik de indruk wekken dat het heel erg druk is en kan ik de tijd minimaliseren met een model en kan ik het beeld zo manipuleren dat de superhelden in principe worden opgeslokt door de maatschappij en dat deze helden niet meer in actie zijn maar nog wel superheld willen zijn ondanks het feit dat ze oud en versleten zijn.

De reden waarom ik deze serie zou willen maken is om de bejaarde neer te zetten als bepaalde groep mensen die niet meer mee kan komen met de techniek van tegenwoordig en zich maar een beetje verward door de stad slentert om toch nog buiten en onder de mensen te zijn maar in werkelijkheid vallen ze er heel erg buiten. Aan de andere kan wil dat het idee van superheld terugkomt door die bejaarden (weer) om te toveren tot superheld of alleen een kenmerk te geven van superheld, door bijvoorbeeld Captain America alleen het schild van Captain te geven en voor de rest gewonen “opa-kleren” aan te trekken. Zo om ook te laten zien dat superhelden niet meer voor geeks, nerds en andere die-hard fans neer te zetten maar dat zij nu ook onder het gewone publiek worden geaccepteerd door de vele films die worden gedraaid in de bioscopen.

Een tweede uitwerking van het idee is om een serie te maken waarbij ik een klein groepje van de hierboven beschreven helden(innen) voor een bepaalde tijd volg.

Ik wil ze verbeelden terwijl ze in een verzorgingstehuis zitten voor superhelden. In de serie zet ik ze neer als de alledaagse bejaarde die ik een verzorgingstehuis zit. Ze zitten in een ruimte met z’n allen, eten met z’n allen, spelen schaak met z’n allen of doen een kaartspelletje. Dat zijn een paar van de dingen die ik wil laten.

Bij deze serie moet ik denken aan een serie van Thomas die zijn oma heeft gefotografeerd. Die foto’s zijn erg neutraal en laten een gezellige en ongedwongen sfeer zien in dat huis. Dit is precies wat ik ook wil laten zien maar ook nog een beetje de rivaliteit van de superhelden van DC Comics en Marvel Comics. Dit door potjes sjoelen of schaak door twee helden van de beide bedrijven te fotograferen.

Natuurlijk zal alles geënsceneerd zijn en zal ik gebruik maken van een verzorgingstehuis waar ik kan fotograferen om zo het realisme nog extra te benadrukken. Ook bij deze serie wil ik de ouderlijke kwaaltjes en typische dingen laten zien zoals een Iron Man met een rollator of Batman in een rolstoel en om extra te benadrukken dat zij ook oud kunnen worden.

@font-face { font-family: “Calibri”; }@font-face { font-family: “Cambria”; }p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal { margin: 0cm 0cm 10pt; font-size: 12pt; font-family: “Times New Roman”; }div.Section1 { page: Section1; }

Wat natuurlijk een tweede optie is om te fotograferen is om deze modellen in hun normale kleren te zien terwijl er ergens op de achtergrond hun oude kostuums liggen of hangen en je de foto’s meer “privacy” hebt en meer afstand neemt tot het onderwerp, de ouderen dus.

Na het zoeken op google naar “dementerende bejaarden” kreeg ik de volgende hits erop. Voornamelijk de foto’s die je linksboven, in het midden, middenrecht en rechtsonder ziet zijn goede referenties over het idee van foto’s die ik zou kunnen maken met dit idee. Maar dit is weer totaal anders dan het eerste idee want in dit idee worden de oude mensen heel erg kwetsbaar neergezet en ook niet echt sterk of waardig voor deze maatschappij.

Door het maken van deze serie krijgt het hele concept over de kwetsbaarheid van superhelden en het leven van een oudere een totale andere wending en ook een zieliger beeld van die mensen. Mensen associëren mensen die in een rolstoel zitten, en voornamelijk ook bejaarden, vaak met zielige, kwetsbare en mensen die weinig kunnen. Daardoor krijgt de serie een totaal andere sfeer of psychische lading voor mensen. Ze zullen er minder lacherig over doen vanwege de ernst van de situatie. Het enige wat plezierig zal zijn is het kostuum of attribuut van de superheld/schurk wat in elk beeld terug komt.

De eerste uitwerking voor deze serie foto’s zullen studio portretten worden. Voornamelijk close-ups van de helden/villains of waist shots. Hierbij wil ik 12 portretten maken van de meest bekende superhelden.

Ik wil met de foto’s de superhelden voor gek zetten, ze eigenlijk bespotten door ze oud, versleten en kwetsbaar te maken. Daarom heb ik gekozen voor het idee van bejaarde superhelden. Tegelijkertijd wil ik bejaarde mensen als krachtige personen neerzetten die nog steeds van waarde zijn in onze altijd maar groeiende maatschappij.

Door deze portretten te maken in de kostuums van de gekozen superhelden en vervolgens de pose van de modellen zo te maken dat ze er heroïsch uit zien krijg ik die twee ideeën en uitgangspunten naar mijn mening goed voor elkaar.

De nadruk bij die portretten wil ik voornamelijk leggen op de huidtextuur en de specifieke kenmerk van het ouder worden/zijn zoals de rimpels, het dragen van een bril, grijs haar en het wat dikker geworden. Ik wil ze allemaal in het kostuum van een held/heldin fotograferen zodat het gelijk duidelijk is wie de oude personen zijn.

Bij de portretten gaat het voornamelijk dus over de textuur en dus wil ik de achtergrond geen laten spelen in de beeldtaal en wil deze dus ook zo neutraal mogelijk houden. Bij voorkeur zwart vanwege de vaak zo gekleurde kostuums die superhelden dragen. Behalve dan bij Catwoman en Batman.

Qua licht wil ik de hetzelfde als wat in de strips gebeurt. Benadrukken wat zo overdreven is. In dit geval zullen dat de rimpels in hun gezicht en nek worden waardoor de rimpels nog een extra dramatisch effect krijgen. De reflecties die hun kostuum krijgt wil ik ook erin houden om ook daar de plasticiteit van te laten zien.
De aantal superhelden(innen) die ik wil portretteren.